Management

Onlangs ben ik begonnen met het afstuderen, eerder schreef ik hier al over bij de vorige blog. Het ‘grote mensenleven’ zoals ik dat daar noemde, bevalt me prima. Ik kom steeds beter in het ritme, en er zijn zeer veel uitdagingen die om een oplossing vragen.

Nu ik de stage heb verkregen via het Lean Operations Research Center van de Rijksuniversiteit Groningen, was hier ook een lean workshop aan verbonden. Deze heb ik afgelopen week gevolgd. Met een combinatie van studenten en mensen uit het bedrijfsleven (hele leuke en diverse achtergronden) werd het een leuke workshop.

Het lean denken, gaat echt in op het optimaliseren van de flow op de werkvloer en kan hier soms zaken aan de kaart stellen die tegen de natuur van de mensen in gaat. De flow kan hierbij een productielijn zijn, maar kan ook betrekking hebben op diensten en verantwoordelijkheden.

Het bekendste voorbeeld hier van is Toyota, die met de kennis van de werkvloer hun proces en hun producten sterk hebben verbeterd. Iets wat mij hierbij wel heel erg opviel was dat met het opknippen en vervolgens verbeteren van de verschillende processen niet altijd rekening wordt gehouden met de eigenwaarde van mensen.

Hoewel veel organisaties te maken hebben met verloop onder het personeel, blijft het personeel helemaal bij de doorvoering van veranderingen een kostbaar bezit. De eigenwaarde van het personeel werd toen ik vrijdagavond in de auto zat op BNR nogmaals benadrukt. Dit was dan wel uit de context van de horeca, maar hier werd heel duidelijk aangegeven, dat wanneer de eigenwaarde zoek was, de prestaties eigenlijk ook snel zoek waren.

Je einddoel, (Ithaka in lean termen) mag je dan wel heel helder hebben, het verander processen draait om de normen en waarden van alle betrokkenen. Wanneer een stap te groot blijkt, zul je deze moeten opknippen. Dit alles onder het adagium: ‘regeren is vooruit zien’. Iets wat ook bij banken nog best wel iets beter kan.

Zo werd ik afgelopen week gebeld door één van de banken waar ik bankier. Op zich niets mis mee, maar dit keer werd mij de vraag gesteld, waarom ik nog een studentrekening had terwijl ik geen studiefinanciering ontving. Het antwoord wat ik gaf, was reeds bekend bij het openen van de rekening, maar heeft te maken met het feit dat ik na mijn HBO ben door gaan studeren aan de universiteit. Dan ontvang je geen studiefinanciering meer (, hoezo wij willen in Nederland een kennismaatschappij nastreven?), maar ben je wel student.

Nu de banken in zwaar weer zitten door de crisis, zijn ze klaarblijkelijk met de stofkam door de overeenkomsten gegaan, om alle winst die er te behalen is er ook daadwerkelijk uit te halen. Zo bestuderen ze ook de verzekeringen die men heeft bij de concurrenten om te kijken of ze hier een goedkoper alternatief kunnen bieden, dit is lang niet altijd het geval, maar geeft je als klant niet altijd het juist gevoel.

In mijn geval betekent dit, dat ik mijn rekening ophef en voorlopig niet meer terugkom bij de betreffende bank. Want ook de klant moet je betrekken bij de lange termijnvisie van je organisatie en uiteindelijk bepaald die of je succesvol bent of niet.

Een reactie plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com